71 – Nuh Sûresi

SÛRE HAKKINDA ÖZET BİLGİ

Nuh Sûresi, Mekke-i Mükerreme’de 71. veya 74.sırada nazıl olmuştur… 28 ayettir… Adını, Hz.Nuh’un risaletini bahsetmesi dolayısıyla almıştır…

Nuh Sûresinde: İnsanlığın 2.atası sayılan Hz.Nuh ve insanlık-toplum için ilk risalet-nübüvvet deneyimi… Risaletin alanı, yöntemi ve meseleleri… Kader-ecel meselesinde bir incelik; Allah’a kulluk ve Rasûlü’ne itaat ile ertelenilen (oluşturulan) ecel?… Seyr-i sülük süreci ve insan’ın atvarı… Evrim ve insanın yaratılması… AdemOğlu’nun putları… Genetiğin önemi nereye kadar ve astrolojinin önemi,… gibi konular açıklanmaktadır…

AYETLERİN MÂNÂSI

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHIYM

1-) İnna erselna Nuhan ila kavmihi en enzir kavmeke min kabli en ye’tiyehüm ‘azâbun eliym;
Muhakkak ki biz Nuh’u: “Kendilerine elim bir azab gelmeden önce kavmini uyar” diye, kavmine irsal ettik.

2-) Kale ya kavmi inniy leküm neziyrun mübiyn;
(Nuh) dedi ki: “Ey kavmim!… Muhakkak ki ben, sizin için apaçık bir neziyr’im (uyarıcıyım)”.

3-) Enı’budullahe vettekuhu ve etiy’un;
“Allah’a ibadet edin, O’ndan ittika edin ve bana itaat edin (ilahi hükümlere uyun)”.

4-) Yağfir leküm min zünubiküm ve yuahhırküm ila ecelin musemma* inne ecelellahi iza cae la yuahhar* lev küntüm ta’lemun;
“Ki, (Allah) günahlarınızdan ba’zını (nefsani iş ve beşeri sıfatlarınızı) mağfiret etsin ve sizi bir ecel-i müsemma’ya (tayin edilmiş noktaya?) te’hir etsin… Muhakkak ki Allah’ın eceli (ölüm?), geldiğinde tehir olunmaz… Eğer bilseydiniz”.

5-) Kale Rabbi inniy de’avtu kavmiy leylen ve nehara;
(Nuh) dedi ki: “Rabbim!… Muhakkak ki ben kavmimi gece ve gündüz (vahdete) da’vet ettim”.

6-) Felem yezidhüm du’aiy illâ firara;
“Benim da’vetim onlara fırardan (hakikatlarından uzaklaşmaktan) başka bir şey artırmadı (misali-sözü gerçeğin kendisi kabul ettiler)”.

7-) Ve inniy küllema de’avtühüm litağfire lehüm ce’alu esabi’ahüm fiy azânihim vestağşev siyabehüm ve esarru vestekberustikbara;
“Muhakkak ki ben onları, sen onları mağfiret edesin diye davet ettikçe, parmaklarını kulaklarının içine tıkadılar (anlayıp idrak etmediler), elbiselerine (bedenlerine) büründüler, (mevcud itikatlarında) ısrar ettiler ve büyüklendikçe büyüklendiler”.

Sümme inniy de’avtühüm cihara;
“Sonra, muhakkak ki ben onları cehren (açıkça, işitilip anlaşılır dille) de da’vet ettim”.

9-) Sümme inniy a’lentu lehüm ve esrertu lehüm israra;
“Sonra, muhakkak ki ben onlar için hem i’lan ettim (aleni da’vette bulundum) ve hem de kendilerine sırren/gizli gizli (işaret yollu sözlerle) söyledim”.

10-) Fekultüstağfiru Rabbeküm inneHU kâne Ğaffara;
Ve dedim ki: “Rabbinizden mağfiret dileyin… Muhakkak ki O, Ğaffar’dır”.

11-) YursilisSemae ‘aleyküm midrara;
“Üzerinize Sema’yı (Esma mertebesini; ruhani yağmurları) yoğun olarak irsal eder (salıverir)”.

12-) Ve yümdidküm Biemvalin ve beniyne ve yec’al leküm cennatin ve yec’al leküm enhara;
“Mallar ve oğullar ile (B sırrınca) size imdad eder, sizin için cennetler (Hakkani vasıflarla yaşam) oluşturur ve sizin için nehirler (Rabbani ilimler) meydana getirir”.

13-) Maleküm la tercune Lillahi vekara;
“Size ne oluyor ki Allah için bir vakar (varlığınızda Allah’ın açığa çıkışını yaşamayı) ummuyorsunuz?”.

14-) Ve kad halekaküm atvara;
“Halbuki (Allah) sizi atvar’en (tavır’dan tavıra, halden hale, nev’iden nev’iye geçirerek?) yarattı (AdemOğlu mükerrem değil mi?)”.

15-) Elem terav keyfe halekAllahu seb’a Semavatin tıbaka;
“Görmediniz mi, Allah Semavat’ı yedi tabaka (halinde) nasıl yarattı?”.

16-) Ve ce’alelKamere fiyhinne nuren ve ce’aleşŞemse siraca;
“Onların içinde Ay’ı bir nur kıldı ve Güneş’i de bir sırac (kandil, ışık kaynağı) kıldı”.

17-) VAllahu enbeteküm minel’Ardı nebata;
“Ve Allah sizi bir nebat bitirir gibi Arz’dan bitirdi”.

18-) Sümme yu’ıydüküm fiyha ve yuhricuküm ihraca;
“Sonra sizi oraya iade edecek ve sizi (ölümle?) bir çıkarışla çıkaracak”.

19-) VAllahu ce’ale lekümül’Arda bisata;
“Ve Allah, Arz’ı sizin için bir sergi kıldı”,

20-) Liteslukû minha sübülen ficaca;
“Ondan geniş yollar edinip süluk edesiniz (yollanasınız; uruc edesiniz) diye”.

21-) Kale Nuhun Rabbi innehüm ‘asavniy vettebe’u men lem yezidhu maluhu ve veleduhu illâ hasara;
Nuh dedi ki: “Rabbim!… Muhakkak ki onlar bana asi oldular ve (mekr yollu olduğu için) malı ve çocuğu kendisine hüsrandan başka bir şey artırmayan kimseye tabi oldular”.

22-) Ve mekeru mekren kübbara;
“Ve çok büyük bir mekr ile mekr ettiler (Hz.Nuh ile ulaşan risaleti, ilim ni’metini nankörlükle karşıladılar; arınmak için olan ilmi, nefsaniliklerini daha da kuvvetlendirmek için kullandılar)”.

23-) Ve kalu la tezerunne alihetekum ve la tezerunne vedden ve la suva’an ve la yeğuse ve ye’uka ve nesra;
Ve dediler ki: “İlahlarınızı sakın bırakmayın!… Vedd’i, Süva’i sakın bırakmayın… Yağüs’u, Yauk’u ve Nesr’i de (bırakmayın)”.

Not: Bazı rivayetlerde bu beş ilah/put isminin “Adem”’in beş oğlunun isimleri olduğu ve insanların bunlara tapınarak “Allah”’dan perdelendikleri şeklinde bahsedilmektedir ki herbir insan için geçerli mecazlarının anlamı olmalıdır?…

24-) Ve kad edallu kesiyra* ve la tezidizzalimiyne illâ dalala;
“Halbuki (bunlar) pek çok kimseyi saptırdılar… O halde (ey Rabbim) sen de o zalimleri sapkınlıktan başka artırma”.

25-) Mimma hatiyatihim uğriku feudhılu naren felem yecidu lehüm min dunillahi ensara;
(Nihayet) onlar hataları (günahları) ndan dolayı su’da boğuldular da (hemen akabinden) ateşe dahil edildiler ve kendileri için Allah’dan (kurtaracak) ensar (yardımcılar) bulamadılar.

26-) Ve kale Nuhun Rabbi la tezer ‘alel’Ardı minelkafiriyne deyyara;
Nuh dedi ki: “Rabbim!.. Kafirlerden Arz üzerinde bir deyyar (bir tek kimse) bırakma!”.

27-) İnneKE in tezerhüm yudıllu ‘ıbadeKE ve la yelidu illâ faciren keffara;
“Muhakkak ki sen, eğer onları bırakırsan, kullarını saptırırlar ve çok kafir (gerçeği reddeden, Rasûl’e itaat etmeyen, perdeli, kozalı) facirden (Hak’dan sapan, ilahi emirlerden çıkandan) başka doğurmazlar”.

28-) Rabbiğfirliy ve livalideyye ve limen dehale beytiye mu’minen ve lilmu’miniyne velmu’minat* ve la tezidizzalimiyne illâ tebara;
“Rabbim!… Beni, ana-babamı, mü’min olarak evime gireni, mü’min erkekleri ve mü’min kadınları mağfiret et!… Ve o zalimleri helaktan başka (bir şeylerini) artırma”.