Evvel Benem Ahir Benem

Evvel benem, ahir benem, canlara can olan benem,
Azıp yolda kalmışlara, Hızır meded eren benem.

Bir karara tuttum karar , sırrıma benim kim erer,
Gözsüz beni nerde görür, gönülde gizlenen benem.

Kün deminde nazar eden, bir nazarda dünya düzen,
Kudretinden han döşeyen, aş nöbetin vuran benem.

Düz döşedim bu yerleri, baskı kodum bu dağları,
Sayvan gerdim bu gökleri, göğü tutup duran benem.

Dahi acep aşıklara, ikrar-u din, iman oldum,
Halkın gönlünde küfr ile İslam ile iman benem.

Halk içinde dirlik düzen, dört kitabın doğru yazan,
Ak üstüne kara dizen, o yazılan Kur’an benem.

Dost ile birliğe yeten, buyruğu ne ise tutan,
Mülk bezeyip dünya düzen, o bahçevan heman benem.

Diller damaklar şaşıran, aşk kazanını taşıran,
Hamza’yı kaftan aşıran, o ağulu yılan benem.

Yunus değil bunu diyen, kendiliğidir söyleyen,
Kafir dürür inanmayan, evvel ahir heman benem.

Yunus Emre